Hoe meer je in jouw leven vasthield (waar je je aan vastklampte) aan de standaard van je eigen systemen, opwinding en patronen, des te minder vrij je zult zijn in de modernisering van je eigen wezen. Het leven is niet bedoeld om je aan te passen, om vast te houden, om bepaald te worden door het feit dat je gehecht bent aan die oude systemen die niet meer voor je werken.
De kriebel die er is, de push van binnenuit, is de navigatie, de aanzet om afstand te nemen van de strakkere banden van wat je ook tegenhoudt. Het pad is niet tweerichtingsverkeer, weet je. Het pad is één kant op. De wandeling naar je eigen roem. De ster van het zijn is het pad naar liefde. Liefde is het, liefde was het en het leven zal altijd zo zijn. Dus als je vastzit in je eigen patronen van ongeloof, je gehecht bent aan en vast houdt aan de systemen van wat er ook maar moet worden gefixed, weet dan dat er één manier is. Dat is de weg vooruit. Naar het pad van liefde.
In de ontkenning van jouw eigen hart, jouw eigen ziel, in de patronen, systemen (die je tegenhouden op het pad van liefde), verwaarloos je jouw wezen om in zijn voorspoedige manieren te duiken om zichzelf te ontplooien. Het is nooit de bedoeling van het leven om je van je eigen wortels te ontdoen. Het is de uitgaande kant, het systeem van het zijn en de verlangens van de geest, de omgeving enzovoort, wat moet worden opgelost. Je hoeft niet gerepareerd te worden, je bent al in orde.
Het is de weg terug, naar jouw ‘okayheid’, de fijnste afstemming met jezelf (menselijke zelf) en de weelderige inhoud van het zijn die je thuis zou moeten brengen. In de eeuwige toewijding aan alles wat is, wat jou ervan weerhoudt om je hoogste zelf te leven in de standaardisatie van je welzijn, zielswezen, zal je nooit groeien, stijgen of jezelf verheffen in een omgeving die helemaal niet bij je past.
Sta op en straal en houdt jezelf niet klein in de verwachtingen van de geest, van anderen en in de systemen, de dynamiek van het zijn. Je wordt aangespoord om, zodra je die push, die kriebel die je voelt, jezelf los te schudden van de patronen en de omgeving die niet bij je wezen past.
Vergeet niet dat het nooit jouw wil, jouw vastberadenheid noch jouw inspanning is wat jou zal opschudden en de standaardisatie van het zelf; het is het universum dat jou zal wakker schudden op het moment dat de Goddelijke timing is vastgesteld. De instellingen zijn duidelijk, precies wanneer jouw interne kriebel wordt gevoeld, de push duidelijk is en wanneer je je instellingen niet meer overdrijft als zijnde zo goed als maar kan zijn. Je voelt dat iets niet meer bij je past en jij bent het, met de universele hulp, die wakker geschud moet worden zodra je wat losser moet worden in je bestaansbed. Op het pad naar liefde…
Liefs, Irmgard