ALLES IS NIETS. NIETS IS ALLES
In de evocatie van het zijn, zijn we allemaal onderweg. Zitten we op onze eigen evolutiefiets. We trappen wat af. Langzaam, snel het maakt niet uit. Het gaat niet om de bestemming maar om de route. Tegenwind en dan weer wind in de rug. Bergafwaarts, diepe dalen, maar weer opklimmen en op naar die pieken van het zijn. Laverend, manoeuvrerend langs de obstakels, recht door de leermomenten en universele lessen heen. Want die krijgen we onderweg op ons eigen parcours geserveerd. Vertel mij wat, ik trap wat af zo en ondertussen heb ik soms van die verhelderende momenten.
In een zijnsmoment vanochtend voelde ik plots een enorm gemis aan onvoorwaardelijke liefde en dacht aan mijn dimensionale roots in het oneindige, eveneens aan mijn Arcturiaanse roots. Liefde alom daar en ik had heimwee. En goed ook. Ik zag mezelf figuurlijk ineenkrimpen bij het gebrek aan die allesomvattende liefde. En ik hoorde… ‘er is alles en er is niets. Dus jij bent ook alles en niets tegelijk’. En ik wist dat als ik alles en niets tegelijk ben dat ik wel kan hunkeren naar een dimensionaal liefdesepos van het ooit (daar) zijn, echter dat de eeuwige, onconditionele liefde van het zelfzijn, gevonden kan worden in de eeuwigheid van het zijn. Kortom, in mijn ziel.
De liefde waar ik desperaat terug naar verlangde, ligt verzonken in mijn eigen ziel. In het simultaan alles en niets zijn, ligt de verankering van het alhier zijn. Zijn in liefde. Zijn in de evolutie van het zijn. Als een existentieel, circulair gegeven. Je komt en je gaat en ondertussen is de ziel het enige energetische, vaststaande, complementaire, evolutionaire gegeven. We zijn in die zin circulaire, energetische wezens. Upstream, downstream de bron in en uit. Ondertussen zitten we dus op die evolutiefiets.
Het is dus een vergezocht iets dat ik roots zou hebben in het Arcturiaanse. Zeker voel en weet ik dat ik daar een sterke connectie mee heb, deze zielen ook regelmatig om me heen voel maar dat wíl niet zeggen dat ik dáár mijn roots heb. Mijn rooting ligt namelijk in het Al. In het alles. Maar eveneens in het niets. De enigste consistente factor is mijn ziel, het licht en de liefde die ze in zich draagt. Dáár ligt mijn rooting in. Deze unconditional love mag ik in eigen huis gaan voelen. En zo is mijn verhaaltje rond… en fiets nog even een blokje rond.
Liefs, Irmgard
MY HAPPY SOUL
HAPPIFY YOUR LIFE PUBLISHERS