DE LERING VAN HET ZELVE
In de intensiviteit van het proces, het proces van zijn naar het authentieke zelf-zijn waarin de hypertensiteit van het leven in alle vormen zich kenbaar heeft gemaakt, bestaat er enkel de lering van het zelve. Het zielen zelve zijn. In de omslachtigheid van de diepgaande processen ben ik (en velen met mij) vanuit een verloren contact met het zelf opnieuw op mogen staan.
Vanuit de brokstokken van mijn oude zijn heeft het universum me samengeraapt en als een puzzel in elkaar geknutseld. In de niet aflatende processen is de diepte gezien, zijn de dualiteiten omarmd, ben ik met een schone lei en van universele vleugels voorzien neergestreken in een magische context van zijn. Vele omzwervingen en omwentelingen verder ken ik mezelf nu, ben okay met dat hogere zelf en na alle initiaties sta ik krachtig in mijn eigen energetische ruimte.
Het is geen sinecure als je geboren wordt met een kruis op je rug, met een hoeveelheid karma op de ziel en zielswonden waar je na jaren van de diepste opschoningen tot het besef komt dat alle helingen ten spijt, er nog het één en ander rest wat in de dynamiek van het aardse zijn mag worden gezuiverd.
Over zuiveringen gesproken… zuiver zijn zij die niet gezwicht zijn voor het ego. Althans dat hoor ik dan. Het is de bedoeling dat hen die vrij zijn van ego en vanuit een zielsroeping geïnitieerd worden zich met elkaar verenigen. In het hier en nu en daar niets van vinden. Het behoeft geen singulariteit die zielstaak (taken) van ons daar er in de diepere verbindingen een consensus aan ten gronde ligt die verder gaat dan het aardse verlangen, het aardse willen en het aardse zijn. Zielen willen zich verenigen op een dieper niveau en al datgene wat aan kennis is verworven, aan wijsheid is uitgediept, die innerlijke lichten die zijn gaan ontbranden, mag aan de oppervlakte van het zijn verder ingezet, verweven worden totdat er een duidelijke visie ontstaat, ontvouwt, welke het pad zullen clarificeren.
Het behoeft geen verdere uitleg dat zielstaken dusdanig verweven gaan worden dat er een gezamenlijk project tot stand gaat komen. Hoe dat er uiteindelijk uit gaat zijn, is universeel koffiedik kijken maar ik weet wel, een innerlijk weten, dat gedane zaken nemen geen keer maar dat de verbinding / verbindingen hersteld mag (mogen gaan) worden op een wijze die voor alle betrokkenen passend is en aansluit bij de zielsroep van velen.
Het project is het project en de gezamenlijke inzet hangt dus af van de consensus die zielen hebben gemaakt, contracten die zijn afgesloten en wat er nog verder in het vat zit. Het universele vat wel te verstaan. Lang leve het universum. Dat al die magische paadjes maar samen mogen komen en gezamenlijk hun licht mogen verspreiden. Hallelujah!
Liefs, Irmgard
