Het oude (de oude wereld) leek veilig maar dat hebben we als strohalm vastgepakt omdat alles, wat we kenden, om ons heen wegviel. En dat was enorm. Zelfs onze eigen roots werden ontkoppeld en we hebben zo lang gezweefd op de flarden van energiestromen in het Nirwana. Nu, mogen we gaan landen. De wereld om ons heen is veranderd, wij zijn veranderd (ons binnenwerk) en we voelen ons instabiel en ook (soms nog) onveilig. Er is niets meer om aan vast te houden, enkel onszelf. Ons nieuwe zelf en daar mogen we het mee doen.
We zijn tot in onze celkernen geherprogrammeerd om open te staan voor de nieuwe wereld. Een wereld die niet ons ego verder zal dienen maar een wereld die het hart zal dienen. De ziel zal dienen.
We zijn ontdaan van alle lagen, die ons tegen hielden onszelf te zijn. Essentieel en authentiek te zijn. We hebben geploeterd, tegen stromen in gezwommen, bergen beklommen om tot het besef te komen dat niemand zo waarachtig kan zijn dan wijzelf.
Het is geen sinecure om dit pad te lopen maar het brengt ons naar een authentiek(er) leven, een leven dat zal worden bijgestaan en gevoed door het universum. Een leven dat ons meer past, in essentie, dan het ego jasje wat ons was opgelegd. Het opgelegde, maatschappelijke pandoer.
Ja, we zijn klaar. We zijn klaar om de focus op zelf te leggen en vanuit dat geopende hart, die geopende ziel verder tot een eenheid te komen. Een eenheid die ons zal verbinden tot in de kern met anderen en die tot transformatie leidt van een oude naar een nieuwe wereld. En daarvoor hebben wij een diepe, interne weg mogen afleggen.
Ik, ik word gevoed door het licht. Gevoed door de liefde. Namasté.
